[44] Chron. Petrib. 1088. “And þæs unræd wearð gewesen innan þam Lengtene.” So Florence; “Pars nobiliorum Normannorum favebat regi Willelmo, sed minima; pars vero altera favebat Roberto comiti Normannorum, et maxima; cupiens hunc sibi adsciscere in regnum, fratrem vero aut fratri tradere vivum aut regno privare peremptum.” Here is the end of a hexameter.
[45] See Appendix B.
[46] Ord. Vit. 665 D. “Optimates utriusque regni conveniunt, et de duobus regnis nunc divisis, quæ manus una pridem tenuerat, tractare satagunt.” Cf. the language used at an earlier time about Normandy, N. C. vol. i. p. 221.
[47] Ib. 666 A. “Labor nobis ingens subito crevit, et maxima diminutio potentiæ nostræ opumque nobis incumbuit…. Violenta nobis orta est mutatio et nostræ sublimitatis repentina dejectio.” It is now that he makes the flourish about “Saxones Angli” (see N. C. vol. i. p. 542); there is also a good deal about Jeroboam and Polyneikês.
[48] Ib. “Quomodo duobus dominis tam diversis, et tam longe ab invicem remotis competenter servire poterimus?”
[49] Ib. B, C. “Inviolabile fœdus firmiter ineamus, et Guillelmo rege dejecto vel interfecto, qui junior est et protervus, et cui nihil debemus, Robertum ducem, qui major natu est et tractabilior moribus, et cui jamdudum vivente patre amborum fidelitatem juravimus, principem Angliæ ac Neustriæ ad servandam unitatem utriusque regni constituamus.”
[50] Ib. C. “Decretum suum Roberto duci detexuit. Ille vero, utpote levis et inconsideratus, valde gavisus est promissis inutilibus, seseque spopondit eis, si inchoarent, affaturum in omnibus, et collaturum mox efficax auxilium ad perpetrandum tam clarum fecimus.”
[51] See Appendix B.
[52] See N. C. vol. iv. p. 710.
[53] Will. Malms. iv. 306. “Multos eodem susurro infecit [Odo]; Roberto regnum competere, qui sit et remissioris animi, et juveniles stultitias multis jam laboribus decoxerit; hunc delicate nutritum, animi ferocia (quam vultus ipse demonstret), prætumidum, omnia contra fas et jus ausurum; brevi futurum ut honores jamdudum plurimis sudoribus partos amittant; nihil actum morte patris, si quos ille vinxerit iste trucidet.” (Again the ending of a hexameter.) A good deal of this seems to come from later experience of Rufus.