[268] Mon. Angl. u. s. “Rex te appellat quod, cum ipse audivit quod inimici sui super eum veniebant, et homines sui, episcopus scilicet Baiocensis et Rogerus comes et alii plures regnum suum pariter sibi et coronam auferre volebant, et ipse per consilium tuum contra illos equitabat.” There is something odd in this calm mention of Earl Roger as an open rebel.
[270] Macaulay, ii. 496–499, 510, 511.
[271] Mon. Angl. u. s. “Episcopus autem Hugoni respondit, ‘Hugo, dicas quidquid volueris, non tibi tamen hodie respondebo.’”
[272] Mon. Angl. u. s. “Tum multum tumultuantes laici, quidam rationibus, quidam vero contumeliis, adversus episcopum deiterarent.”
[273] Ib. “Domini archiepiscopi, nos non oporteret diutius hæc ita considerare, sed deceret nos surgere et episcopos et abbates convocare, quosdam etiam baronum et comitum istorum nobiscum habere, et cum eis juste decernere si episcopus debeat prius investiri vel ante investituram de querelis regis intrare in placitum.” The text has “S. Constantiensis episcopus,” but Bishop Geoffrey must be meant.
[274] Mon. Angl. u. s. “Ad hæc Lanfrancus archiepiscopus, ‘Non est necesse,’ inquit, ‘nos surgere, sed episcopus et homines sui egrediantur, et nos remanentes, tam clerici quam laici, consideremus equaliter quid inde juste facere debeamus.’”
[275] Ib. “Vade, nos enim juste faciemus quidquid fecerimus.”
[276] Ib. “Si ego hodie te et tuum ordinem judicare non potero, tu vel tuus ordo nunquam me amplius judicabitis.”
[277] Ib. “Vide autem qui in domo ista remanent et me judicare disponunt ut et canonicos judices habeant et canonice me judicent; si enim aliter agerent, eorum judicia penitus recusarem.”