[408] See Appendix G.

[409] See Historical Essays, Second Series, p. 343.

[410] Will. Malms. iv. 312. “Erat in foris et in conventu hominum tumido vultu erectus, minaci oculo adstantem defigens, et affectato rigore feroci voce colloquentem reverberans.”

[411] Ib. “Intus et in triclinio cum privatis, omni lenitate accommodus, multa joco transigebat; facetissimus quoque de aliquo suo perperam facto cavillator, ut invidiam facti dilueret et ad sales transferret.”

[412] This tale is told by William of Malmesbury (iv. 313) in illustration of the general character of Rufus, as “homo qui nesciret cujuscumque rei effringere pretium vel æstimare commercium.” He adds, “vestium suarum pretium in immensum extolli volebat, dedignans si quis alleviasset.” In the story which follows, the King’s speech to the chamberlain is characteristically vigorous; “Indignabundus et fremens, ‘Fili,’ ait, ‘meretricis, ex quo habet rex caligas tam exilis pretii?’” We are not surprised to hear that the officer got rich in the service of such a master; “Ita cubicularius ex eo pretium vestimentorum ejus pro voluntate numerabat, multa perinde suis utilitatibus nundinatus.” So there is a story told of a rich patient who despised the cheapness of Galen’s prescriptions, and asked him to order something dearer. See Friedländer, Sittengeschichte Roms, i. 339.

[413] Take for instance Suger (Duchèsne, iv. 283); “Ille opulentus et Anglorum thesaurorum profusor, mirabilisque militum mercator et solidator.”

[414] See Appendix G.

[415] Will. Malms. iv. 313. “Cui pro libito venditor distraheret mercimonium et miles pacisceretur stipendium.” This comes in the passage quoted in the last page.

[416] Ib. “Cum primis initiis regni metu turbarum milites congregasset, nihil illis denegandum putabat, majora in futurum pollicitus. Itaque quia paternos thesauros evacuaret impigre, et modicæ ei pensiones numerabantur, jam substantia defecerat.”

[417] Ib. “Sed animus largiendi non deerat, quod usu donandi pene in naturam verterat.”