[24] See N. C. vol. i. pp. 315, 648.
[25] See [Appendix CC].
[26] Chron. Petrib. 1091. “Hine sloh Moræl of Bæbbaburh se wæs þæs eorles stiward and Melcolmes cinges godsib.” See N. C. vol. iii. pp. 456, 777.
[27] On the history of Tynemouth, see [Appendix FF].
[28] Will. Malms. iii. 250. “Humatus multis annis apud Tinemuthe, nuper ab Alexandro filio Scotiam ad Dunfermlin portatus est.”
[29] Sim. Dun. Gesta Regum, 1093. “In cujus morte justitia judicantis Dei aperte consideratur, ut videlicet in illa provincia cum suis interiret, quam sæpe ipse vastare avaritia stimulante consuevit, quinquies namque illam atroci depopulatione attrivit, et miseros indigenas in servitutem redigendos abduxit captivos.”
[30] Ib. “Exercitus illius vel gladiis confoditur, vel qui gladios fugerunt inundatione fluminum, quæ tunc pluviis hiemalibus plus solito excreverant, absorti sunt.”
[31] Ib. “Corpus regis, cum suorum nullus remaneret qui terra illud cooperiret, duo ex indigenis carro impositum in Tynemuthe sepelierunt.”
[32] Sim. Dun. Gesta Regum, 1093. “Sic factum est ut, ubi multos vita et rebus et libertate privaverat, ibidem ipse Dei judicio vitam simul cum rebus amitteret.”
[33] I am sorry that Mr. Burton (Hist. Scotland, i. 416) should have thought it necessary to tell the story of Margaret and her biographer in somewhat mocking tones. I can see nothing but what is exquisitely beautiful and touching in her life as written by Turgot, for Turgot I suppose it really is.