[722] Ord. Vit. 776 A. “Rex Cenomannis triumphans accessit.”
[723] Vet. An. 307. “Nisi regis liberalitas prædonum sævientium rapacitatem compesceret, diebus illis pro certo civitas nostra ad extremum pervenisset excidium.”
[724] This appears from the account of Hildebert’s troubles somewhat later (Vet. An. 309); first among which comes “clericorum quos violentia regis ab urbe eliminaverat dispersio mœstissima.”
[725] Ord. Vit. 776 A. “Multarum tribubus provinciarum licentiam remeandi ad sua donavit.”
[726] Vet. An. 307. “Denique rex civitate pro suo potitus arbitrio, et positis in ea custodiis, iterum in Angliam reversus est.” Our own Chronicler (1099) sums up the whole campaign; “And sona þæræfter [after Pentecost] ofer sǽ fór, and þone eorl Elias of þære Manige adraf, and bi syððan on his gewealde gesætte, and swa to Sc̃e Michaeles mæssan aft hider to lande com.”
[728] Ord. Vit. 775 B. “Ildebertus pontifex in Normannia regem humiliter aggressus est, et ab eo ut familiaris amicus benigniter susceptus est. Non enim consilio neque præsentia sui prædictis perturbationibus interfuerat.”
[729] An. Vet. 308. “Quidam ex clericis a principio promotioni præsulis invidentes, et dolos tota die contra eum meditantes, illum apud regem graviter accusabant, nuntiantes eum conscium fuisse proditionis quando Helias comes consentientibus civibus civitatem occupavit et milites regis in munitionibus obsedit. Unde eum rex suspectum habens, et contra eum semper occasiones quærens, instanter atque pertinaciter ab eo exigebat ut aut turres ecclesiæ, unde sibi damnum illatum fuisse querebatur, dirui præciperet, aut post ipsum remota omni occasione in Angliam transfretaret.”
[730] Ann. Vet. 308. “Qui licet invitus, regis tamen urgente imperio, vellet nollet, maris pericula subire coactus est.” He is himself (Duchèsne, iv. 248) specially eloquent on this head; “Quia turres ecclesiæ nostræ dejicere nolumus, transmarinis subjiciendi judiciis, coacti sumus injurias pelagi sustinere, singularem scilicet molestiam itineris atque unicam totius humanæ compaginis dissolutionem.”
[731] Vet. An. 308. “Ibique eum rex iterum stimulantibus æmulis de turrium destructione cœpit vehementer urgere, eique ob hanc causam intolerabilem inferre molestiam.”