[1153] See N. C. vol. iv. p. 498.
[1154] Ord. Vit. 807 D. “Robertus de Belismo, ut munitissimum Brugiæ castrum, in quo maxime confidebat, regi subactum audivit, anxius ingemuit, et pene in amentiam versus, quid ageret ignoravit.”
[1155] Ord. Vit. 808 A. “Plus quam lx. milia peditum erant in expeditione.”
[1156] Ib. 807 D. “Rex phalanges suas jussit Huvel-hegem pertransire…. Angli quippe quemdam transitum per silvam huvelge-hem dicunt, quem Latini malum callem vel vicum, nuncupare possunt. Via enim per mille passus erat cava, grandibus saxis aspera, stricta quoque quæ vix duos pariter equitantes capere valebat, cui opacum nemus ex utraque parte obumbrabat, in quo sagittarii delitescebant, et stridulis missilibus vel sagittis prætereuntes subito mulctabant.”
[1157] Ib. 808 A. “Rex jussit silvam securibus præcidere, et amplissimam stratam sibi et cunctis transeuntibus usque in æternum præparare. Regia jussio velociter completa est, saltuque complanato latissimus trames a multitudine adæquatus est.”
[1158] Ord. Vit. 808 A. “Severus rex memor injuriarum, cum pugnaci multitudine decrevit illum impetere nec ei ullatenus nisi victum se redderet parcere.”
[1159] For the date, see above, [p. 435].
[1160] Ord. Vit. u. s. “Tristis casus sui angore contabuit, et consultu amicorum regi jam prope urbem venienti obviam processit, et crimen proditionis confessus, claves urbi victori exhibuit.” This time the keys were doubtless not handed on the point of a spear.
[1161] Ord. Vit. 808 A. “Ipsum cum equis et armis incolumem abire permisit, salvumque per Angliam usque ad mare conductum porrexit.”
There is nothing very special in the other accounts. On the story about Bishop Ralph in William of Malmesbury, see above, [p. 430]. But William adds (v. 396) a remarkable condition to Robert’s banishment; “Angliam perpetuo abjuravit; sed vigorem sacramenti temperavit adjectio, nisi regi placito quandoque satisfecisset obsequio.”