[16] ‘[accepi] Publi Africani in legatione illa nobili Panaetium unum omnino comitem fuisse’ Cic. Ac. ii 2, 5.
[17] This date is determined on circumstantial evidence by Schmekel, pp. 2, 3.
[18] ‘Scylax Halicarnasseus, familiaris Panaeti, excellens in astrologia, idemque in regenda sua civitate princeps’ Cic. Div. ii 42, 88.
[19] ‘omnes enim trahimur et ducimur ad cognitionis et scientiae cupidinem; in qua excellere pulchrum putamus; labi autem, errare, nescire, decipi, et malum et turpe ducimus’ Off. i 6, 18; ‘cum sit is [Panaetius], qui id solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugnent specie quadam utilitatis, eorum neque accessione meliorem vitam fieri, neque decessione peiorem’ ib. iii 3, 12.
[20] ‘quod summum bonum a Stoicis dicitur, id habet hanc, ut opinor, sententiam, cum virtute congruere semper, cetera autem, quae secundum naturam essent, ita legere, si ea virtuti non repugnarent’ Off. iii 3, 13.
[21] ‘Panaetius, cum ad Q. Tuberonem de dolore patiendo scriberet ... nusquam posuit non esse malum dolorem’ Fin. iv 9, 23; see however below, § [322], note 132.
[22] See below, ch. xiii.
[23] ‘cuius [veri investigationis] studio a rebus gerendis abduci contra officium est. virtutis enim laus omnis in actione consistit; a qua tamen fit intermissio saepe, multique dantur ad studia reditus’ Cic. Off. i 6, 19.
[24] He was however a skilled grammarian; see Schmekel, p. 207.
[25] He wrote a book ‘on providence’; how far he or Posidonius is Cicero’s authority for the treatment of the subject in Nat. de. ii has been much disputed; on this point see Schmekel, p. 8, n. 4.