[96] ‘in hoc me recondidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. posterorum negotium ago. illis aliqua, quae possint prodesse, conscribo. salutares admonitiones litteris mando, esse illas efficaces in meis ulceribus expertus. rectum iter, quod sero cognovi et lassus errando, aliis monstro’ Ep. 8, 1 to 3.
[97] ‘cuius libros adtingere nullum pretium operae sit, quod oratio eius vulgaria videatur et protrita, res atque sententiae aut inepto inanique impetu sint aut levi et causidicali argutia, eruditio autem vernacula et plebeia’ A. Gellius, N. A. xii 2, 1.
[98] Quint. Inst. Orat. x 1, 125-158.
[99] ‘potioribus praeferri non sinebam’ ib. 126.
[100] ‘tum autem hic solus fere in manibus adulescentium fuit’ ib. 125.
[101] ‘eandem sententiam miliens alio atque alio amictu indutam referunt’ Fronto, p. 157.
[102] How capable Seneca was of continuous exposition we may gather from his excellent discussion of the ‘causes’ of Aristotle and Plato, in Epistle 65: see below.
[103] ‘non quia mihi legem dixerim nihil contra dictum Zenonis Chrysippive committere, sed quia res ipsa patitur me ire in illorum sententiam’ Sen. Dial. viii 3, 1; ‘nostram [opinionem] accipe. nostram autem cum dico, non adligo me ad unum aliquem ex Stoicis proceribus. est et mihi censendi ius’ ib. vii 3, 2.
[104] ‘si omnia argumenta ad obrussam coeperimus exigere, silentium indicetur; pauca enim admodum sunt sine adversario’ Sen. N. Q. iv 5, 1.
[105] ‘non tempero mihi, quominus omnes nostrorum ineptias proferam’ ib. iv 6, 1.