[83] ‘[ab Academia disputatum est], non inesse [in sensibus] propriam, quae nusquam alibi esset, veri et certi notam’ ib. ii 32, 103; ‘dicunt [Academici] hoc se unum tollere, ut quicquam possit ita videri, ut non eodem modo falsum etiam possit videri’ ib. 11, 33.
[84] κριτήριον δὲ τῆς ἀληθείας φασὶ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν, τουτέστι τὴν ἀπὸ ὑπάρχοντος, καθά φησι Χρύσιππος καὶ Ἀντίπατρος καὶ Ἀπολλόδωρος Diog. L. vii 54. This view is attributed to Zeno himself: ‘visum [Zeno ita definiit] ex eo, quod esset, sicut esset, impressum et signatum et effictum’ Cic. Ac. ii 24, 77.
[85] οἱ δὲ νεώτεροι προσετίθεσαν καὶ τὸ μηδὲν ἔχουσαν ἔνστημα Sext. math. vii 253.
[86] φαντασία πιθανὴ καὶ ἀπερίσπαστος καὶ περιωδευμένη Sext. math. vii 181. Such was the definition of Carneades (Schmekel, p. 344).
[87] Diog. L. vii 54 (see § [80], note 68).
[88] ‘posse eum [sapientem] falsa a veris distinguere’ Cic. Ac. ii 21, 67.
[89] Diog. L. vii 54. See on this point Hicks, Stoic and Epicurean, p. 70.
[90] ‘multum dare solemus praesumptioni omnium hominum, et apud nos veritatis argumentum est aliquid omnibus videri; tanquam deos esse inter alia hoc colligimus, quod omnibus insita de dis opinio est ... neminem invenies, qui non putet et sapientiam bonum et sapere bonum’ Sen. Ep. 117, 6.
[91] ‘opinionum commenta delet dies, naturae iudicia confirmat’ Cic. N. D. ii 2, 5.
[92] Diog. L. vii 177.