[103] For these and further particulars see Sandys, Classical Scholarship, i ch. ix; R. Schmidt, Stoicorum Grammatica, pp. 18 sqq.

[104] ‘Crates, nobilis grammaticus, fretus Chrysippo, homine acutissimo, qui reliquit περὶ ἀνωμαλίας III libros, contra analogiam atque Aristarchum est nixus’ Varro L. L. ix 1 (Arnim ii 151).

[105] Orig. cont. Celsum i 24 (Arnim ii 146).

[106] Varr. L. L. vi 11 (Arnim ii 163).

[107] See Zeller, Stoics etc., p. 73, n. 2; Aristotle’s distinction is between τὸν ἐν τῇ ψυχῇ λόγον and τὸν ἔξω λόγον.

[108] ‘vocem Stoici corpus esse contendunt eamque esse dicunt ictum aera’ A. Gellius, N. A. v 15, 6.

[109] ‘hunc [qui primo dicitur iam fari] Chrysippus negat loqui, sed ut loqui; ... sic in corvis, cornicibus, pueris primitus incipientibus fari, verba non esse verba’ Varro L. L. vi 56 (Arnim ii 143).

[110] Diog. L. vii 63 to 78.

[111] Varro translates this by ‘proloquium’ (Gell. N. A. xvi 8, 8), Cicero provisionally by ‘pronuntiatum’ (Tusc. disp. i 7, 14).

[112] A statement or proposition is therefore a phrase ‘complete in itself’ (λεκτὸν αὐτοτελές) A. Gellius N. A. xvi 8, 4.