[101] ‘Genius, natale comes qui temperat astrum | naturae deus humanae, mortalis in unum | quodque caput’ Hor. Ep. ii 2, 187-189; ‘sepone in praesentia, quae quibusdam placent, uni cuique nostrum paedagogum dari deum, ex eorum numero quos Ovidius ait “de plebe deos”’ Sen. Ep. 110, 1; ‘Zeus has placed by every man a guardian, every man’s daemon, to whom he has committed the care of the man; a guardian who never sleeps, is never deceived’ Epict. Disc. i 14, 12. M. Aurelius identifies this daemon with the principate (To himself v 27).
[102] Aët. plac. i 6, 9 and 15; Cic. N. D. ii 24, 62.
[103] Arnim i 264. The feeling is reflected by Lucan: ‘estne dei sedes, nisi terra et pontus et aër, | et caelum et virtus? superos quid quaerimus ultra?’ Phars. ix 578-9.
[104] ‘Varro dicit antiquos Romanos plus annos centum et septuaginta deos sine simulacro coluisse: “quod si adhuc mansisset, castius di observarentur”’ August. Civ. De. iv 31.
[105] ‘ne in victimis quidem deorum est honor’ Sen. Ben. i 6, 3.
[106] ‘To make libations and to sacrifice and to offer first-fruits according to the custom of our fathers, purely and not meanly nor scantily nor above our ability, is a thing which belongs to all to do’ Epict. Manual 31, 5.
[107] ‘si conferre volumus nostra cum externis; ceteris rebus aut pares aut etiam inferiores reperiemur, religione, id est cultu deorum, multum superiores’ Cic. N. D. ii 3, 8.
[109] ὄφρ’ ἂν τιμηθέντες ἀμειβώμεσθά σε τιμῇ, | ὑμνοῦντες τὰ σὰ ἔργα διηνεκές, ὡς ἐπέοικε Hymn 36, 37.
[110] περὶ τοίνυν τῆς διὰ τ(ῶν μου)σικῶν (τ)οῦ θείου τει(μῆς εἴρη)ται μὲν αὐτάρκως καὶ πρότερον Philod. mus. iv 66 (Arnim iii Diog. 64).