Roman Stoicism / being lectures on the history of the Stoic philosophy with special reference to its development within the Roman Empire

by Edward Vernon Arnold

[75] ‘sic est faciendum, ut contra universam naturam nihil contendamus; ea tamen conservata, propriam naturam sequamur’ Off. i 31, 110.

[76] ‘vivere adhibentem scientiam earum rerum, quae natura evenirent’ Fin. iv 6, 14.

[77] ‘huc et illud accedit, ut perfecta virtus sit aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest esse nisi rerum scientia contingit et ars, per quam humana ac divina noscantur; hoc est summum bonum’ Sen. Ep. 31, 8.

[78] See above, § [98].

[79] ‘non pareo deo, sed adsentior. ex animo illum, non quia necesse est, sequor’ Sen. Ep. 96, 2.

[80] ‘deo parere libertas est’ Dial. vii 15, 7.

[81] Epict. Disc. iv 1, 89 and 90.

[82] ib. ii 10, 5.

[83] ib. iii 7, 7.

[84] ‘Zenon ait: accedet ad rempublicam sapiens, nisi si quid impedierit’ Sen. Dial. viii 3, 2; πολιτεύσεσθαί φασι τὸν σοφόν, ὥς φησι Χρύσιππος Diog. L. vii 121.