[22] ib.
[23] ib. 14.
[24] ‘formam quidem ipsam, Marce fili, et tanquam faciem honesti vides; quae si oculis cerneretur, mirabiles amores, ut ait Plato, excitaret sapientiae’ ib. 5, 14.
[25] ‘in principiis autem naturalibus plerique Stoici non putant voluptatem esse ponendam: quibus ego vehementer assentior, ne si voluptatem natura posuisse in iis rebus videatur, quae primae appetuntur, multa turpia sequantur’ Fin. iii 5, 17. Yet Cicero, still writing as a Stoic, can say: ‘[beluae] nihil sentiunt nisi voluptatem, ad eamque feruntur omni impetu’ Off. i 30, 105. See below, §§ [346], [347].
[26] See below, §§ [343], [344].
[27] ‘in iis, in quibus sapientia perfecta non est, ipsum illud quidem perfectum honestum nullo modo, similitudines honesti esse possunt’ Cic. Off. iii 3, 13; ‘vivitur cum iis, in quibus praeclare agitur, si sunt simulacra virtutis’ ib. i 15, 46; ‘est autem quaedam animi sanitas, quae in insipientem etiam cadat, cum curatione medicorum turbatio mentis aufertur’ Tusc. disp. iv 13, 30.
[28] Diog. L. vii 92; ‘in duas partes virtus dividitur, in contemplationem veri et actionem’ Sen. Ep. 94, 45.
[29] ταύτας μὲν οὖν τὰς ῥηθείσας ἀρετὰς τελείας (leg. τέχνας Hirz. ii 482) εἶναι λέγουσι περὶ τὸν βίον καὶ συνεστηκέναι ἐκ θεωρημάτων· ἄλλας δὲ ἐπιγίνεσθαι ταύταις, οὐκ ἔτι τέχνας οὔσας, ἀλλὰ δυνάμεις τινάς, ἐκ τῆς ἀσκήσεως περιγιγνομένας Stob. ii 7, 5 b 4.
[30] For the virtues recognised by Chrysippus and others see Arnim iii 262-293; we find a sufficiently long list in Seneca: fortitudo, fides, temperantia, humanitas, simplicitas, modestia ac moderatio, frugalitas et parsimonia, clementia, Ep. 88, 29 and 30.
[31] Plut. virt. mor. 2; de fort. 2; Sto. rep. vii 1.