[41] ‘optimum est abire ei, qui ad se nunquam rediturus est’ Ben. vii 20, 3.

[42] λύπην δ’ εἶναι συστολὴν ψυχῆς ἀπειθῆ λόγῳ Stob. ii 7, 10 b; ‘est aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique animo rectum esse videatur’ Cic. Tusc. disp. iv 7, 14.

[43] See above, § [114].

[44] Muson. ap. Stob. iii 29, 75.

[45] ‘nemo non fortius ad id, cui se diu composuerat, accessit et duris quoque, si praemeditata erant, obstitit’ Sen. Ep. 107, 4; and see further, § [339].

[46] ‘id in quoque solidissimum est quod exercuit. ad contemnendam malorum potentiam animus patientia pervenit’ Sen. Dial. i 4, 13.

[47] Stob. ii 31, 125 (Wachsmuth, p. 242, 30). The point is however complicated by the ambiguity of the Greek word πόνος, which corresponds equally to dolor and labor in Latin; see Cic. Tusc. disp. ii 15, 35.

[48] ‘tirones leviter saucii tamen vociferantur et manus medicorum magis quam ferrum horrent; at veterani, quamvis confossi, patienter ac sine gemitu velut aliena corpora exsaniari patiuntur’ ib. xii 3, 1.

[49] ‘scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho’ Ep. 13, 5.

[50] ‘magna autem pars apud imperitos mali novitas; hoc ut scias, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur’ ib. 76, 34.