[131] The terms ‘ruffling’ (levis motus), and ‘commotions’ (emotiones) or ‘perturbations’ (perturbationes) are metaphors taken from the disturbance of a calm sea; the remaining terms properly describe bodily ill-health. The English words ‘emotions,’ ‘affections’ have almost entirely lost their original force, and are therefore no longer suitable as translations. The substitution of ‘commotion’ for ‘emotion’ has already been adopted by Maudsley, Pathology of the Human Mind.
[132] ‘ad peiores nuntios subriguntur pili, et rubor ad improba verba subfunditur sequiturque vertigo praerupta cernentes’ Sen. Dial. iv 2, 1; ‘erubescunt pudici etiam loqui de pudicitia’ Cic. Leg. i 19, 50. See also the following notes.
[133] ‘si quis pallorem et lacrimas procidentis et inritationem humoris obsceni altumve suspirium et oculos subito acriores aut quid his simile indicium adfectus animique signum putat, fallitur nec intellegit corporis hos esse pulsus’ Sen. Dial. iv 3, 2; ‘est primus motus non voluntarius quasi praeparatio adfectus et quaedam comminatio’ ib. 4, 1.
[134] ‘prima illa agitatio animi, quam species iniuriae incussit, non magis ira est quam ipsa iniuriae species’ ib. 3, 5.
[135] ‘[sapiens] sentit levem quendam tenuemque motum, nam, ut dicit Zenon, in sapientis quoque animo, etiam cum vulnus sanatum est, cicatrix manet. sentiet itaque suspiciones quasdam et umbras adfectuum; ipsis carebit’ ib. iii 16, 7; ‘scio inveniri quosdam, qui negent doliturum esse sapientem; hi non videntur mihi unquam in eiusmodi casum incidisse’ ib. xi 18, 5; ‘nullo [dolore adfici] inhumana duritia est’ ib. xii 16, 1.
[136] ‘nec hoc dico, non sentit illa, sed vincit’ ib. i 2, 2; ‘invicti esse possumus, inconcussi non possumus’ N. Q. ii 59, 3.
[137] ‘adfectus est non ad oblatas rerum species moveri, sed permittere se illis et hunc fortuitum motum prosequi’ Dial. iv 3, 1; ‘[Zeno] perturbationes voluntarias esse putabat opinionisque iudicio suscipi, et omnium perturbationum arbitrabatur matrem esse immoderatam quandam intemperantiam’ Cic. Ac. i 10, 39; perturbationes autem nulla naturae vi commoventur, omniaque ea sunt opiniones et iudicia levitatis’ Fin. iii 10, 35.
[138] ‘neque enim sepositus est animus et extrinsecus speculatur adfectus, sed in adfectum ipse mutatur’ Sen. Dial. iii 8, 2.
[139] ‘perturbationes animorum, quas Graeci πάθη appellant, poteram ego verbum ipsum interpretans, morbos appellare: sed non conveniret ad omnia. quis enim misericordiam aut ipsam iracundiam morbum solet dicere? sed illi dicunt πάθος. sit igitur perturbatio, quae nomine ipso vitiosa declarari videtur’ Cic. Fin. iii 10, 35.
[140] ὅταν εἰς μόνιμον ἀφίκηται διάθεσιν ἡ ἀλλοίωσις, ὀνομάζεται νόσημα Gal. loc. aff. i 3, p. 32 K (Arnim iii 429); on the other hand a νόσημα is called ἕξις Stob. vii 7, 10 e; ‘adfectus sunt motus animi improbabiles, subiti et concitati, qui frequentes neglectique fecere morbum’ Sen. Ep. 75, 12; ‘morbi sunt inveterata vitia et dura; altius haec animum implicuerunt et perpetua eius mala esse coeperunt’ ib. 11.