Roman Stoicism / being lectures on the history of the Stoic philosophy with special reference to its development within the Roman Empire

by Edward Vernon Arnold

[117] ‘demus ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione’ Ben. ii 1, 1.

[118] Cic. Off. i 17, 57.

[119] ‘non desinemus opem ferre etiam inimicis’ Sen. Dial. viii 1, 4.

[120] ‘[sapiens] dabit egenti stipem (non hanc contumeliosam, qua pars maior horum qui se misericordes videri volunt, abicit et fastidit quos adiuvat contingique ab his timet) sed ut homo homini ex communi dabit’ Clem. ii 6, 2.

[121] ‘sic demus, quomodo vellemus accipere’ Ben. ii 1, 1.

[122] ‘nullius boni sine socio iucunda possessio est’ Ep. 6, 4.

[123] ‘servi sunt? immo homines. servi sunt? immo humiles amici’ ib. 47, 1; ‘animas servorum et corpora nostra | materia constare putat paribusque elementis’ Juv. Sat. xiv 16 and 17.

[124] ‘cognovi familiariter te cum servis tuis vivere. hoc eruditionem decet. rideo istos, qui turpe putant cum servo suo cenare’ Sen. Ep. 47, 1 and 2.

[125] ‘refert cuius animi sit, non cuius status’ Ben. iii 18, 2.

[126] Ep. 44, 4.