Χωρὶς δουλοσύνης λιτὸν ἔθηκε βίον.
(“Glorious children of Memory and Olympian Zeus, ye Muses of Pieria, hearken to my prayer! Give me without ceasing victuals for my belly which has always made my life frugal and free from slavery....”)
Ὠφέλιμον δὲ φίλοις, μὴ γλυκερὸν τίθετε.
Χρήματα δ᾽ οὐκ ἐθέλω συνάγειν κλυτά, κανθάρου ὄλβον[96]
[200] Μύρμηκός τ᾽ ἄφενος χρήματα μαιόμενος,
Ἀλλὰ δικαιοσύνης μετέχειν καὶ πλοῦτον ἀγείρειν[97]
Εὔφορον, εὔκτητον, τίμιον εἰς ἀρετήν.
Τῶν δὲ τυχὼν Ἑρμῆν καὶ Μούσας ἱλάσομ᾽ ἁγνάς.
Οὐ δαπάναις τρυφεραῖς, ἀλλ᾽ ἀρεταῖς ὁσίαις.