Thus wanders and marches the host.

II.

Sommer, 1851.

Dat treckt so trurig æwer de Elf,

In Tritt un Schritt so swar—

De Swalw de wannert, de Hatbar treckt—

Se kamt wedder to tokum Jahr.

Ade, ade, du dütsches Heer!

“Ade, ade, du Holsten meer!

Ade op Hoffen un Wiederkehr!”