Bet se de Insel ünner wöhl.
Dar blev keen Steen, dar blev keen Pahl,
Dat Water schæl dat all hendal.
Dar weer keen Beest, dar weer keen Hund,
De ligt nu all in depen Grund.
Un Allens, wat der lev un lach,
Dat deck de See mit depe Nach.
Mitünner in de holle Ebb
So süht man vunne Hüs' de Köpp.
Denn dukt de Thorn herut ut Sand,