[11.] See Haug, in Ewald’s Biblische Jahrbücher, vol. vi. p. 162.
[12.] Anab., i. 2, 7: Ἐνταῦθα Κύρῳ Βασίλεια ἦν καὶ παράδεισος μέγας, ἀγρίων θηρίων πλήρης, ἅ ἐκεῖνος ἐθήρευεν ἀπὸ ἵππου, ὁπότε γυμνάσαι βούλοιτο ἑαυτόν τε καὶ τοὺς ἵππους. Διὰ μέσου δὲ τοῦ παραδείσου ῥεῖ ὁ Μαίανδρος ποταμός κ.τ.λ. Hell., iv. 1, 15: Ἐν περιειργμένοις παραδείσοις κ.τ.λ.
[13.] See Indian Antiquary, 1874, p. 332.
[14.] Grassmann, Kuhn’s Zeitschrift, vol. ix. p. 23.
[15.] Ebel, Kuhn’s Zeitschrift, vol. viii. p. 242.
[16.] Schleicher, Compendium, § 112.
[17.] Lottner, Kuhn’s Zeitschrift, vol. ix. p. 319.
[18.] Leo Meyer, Die Gothische Sprache, § 31.
[19.] Choeroboscus, B. A., p. 1274, 29: Τὰ ἀπαρέμφατα ἀμφιβάλλεται εἰ ἄρα εἰσὶ ῥήματα ἢ οὐχί. Schoemann, Rede-theile, p. 49.
[20.] Apollonius, De Constr., i. c. 8, p. 32: Δυνάμει αὐτὸ τὸ ῥῆμα οὔτε πρόσωπα ἐπιδέχεται οὔτε ἀριθμούς, ἀλλὰ ἐγγενόμενον ἐν προσώποις τότε καὶ τὰ πρόσωπα διέστειλεν . . . . καὶ ψυχικὴν διάθεσιν. Schoemann, l.c. p. 19.