Chardin relates that the Persians believe three languages to have been spoken in Paradise; Arabic by the serpent, Persian by Adam and Eve, and Turkish by Gabriel.
J. B. Erro, in his “El mundo primitivo,” Madrid, 1814, claims Bask as the language spoken by Adam.
A curious discussion took place about two hundred years ago in the Metropolitan Chapter of Pampeluna. The decision, as entered in the minutes of the chapter, is as follows:—1. Was Bask the primitive language of mankind? The learned members confess that, in spite of their strong conviction on the subject, they dare not give an affirmative answer. 2. Was Bask the only language spoken by Adam and Eve in Paradise? On this point the chapter declares that no doubt can exist in their minds, and that “it is impossible to bring forward any serious or rational objection.” See Hennequin, “Essai sur l'Analogie des Langues,” Bordeaux, 1838. p. 60.
Catalogo, i. 30. “Verá que la lengua llamada malaya, la qual se habla en la península de Malaca, es matriz de inumerables dialectos de naciones isleñas, que desde dicha península se extienden por mas de doscientos grados de longitud en los mares oriental y pacífico.”
Ibid. ii. 10. “De esta península de Malaca han salido enjambres de pobladores de las islas del mar Indiano y Pacífico, en las que, aunque parece haber otra nacion, que es de negros, la malaya es generalmente la mas dominante y extendida. La lengua malaya se habla en dicha península, continente del Asia, en las islas Maldivas, en la de Madagascar (perteneciente al Africa), en las de Sonda, en las Molucas, en las Filipinas, en las del archipiélago de San Lázaro, y en muchísimas del mar del Sur desde dicho archipiélago hasta islas, que por su poca distancia de América se creian pobladas por americanos. La isla de Madagascar se pone á 60 grados de longitud, y á los 268 se pone la isla de Pasqua ó de Davis, en la que se habla otro dialecto malayo; por lo que la extension de los dialectos malayos es de 208 grados de longitud.”
Auxentius thus speaks of Ulfilas, (Waitz, p. 19:) “Et [ita prædic]-ante et per Cristum cum dilectione Deo Patri gratias agente, hæc et his similia exsequente, quadraginta annis in episcopatu gloriose florens, apostolica gratia Græcam et Latinam et Goticam linguam sine intermissione in una et sola eclesia Cristi predicavit.... Qui et ipsis tribus linguis plures tractatus et multas interpretationes volentibus ad utilitatem et ad ædificationem, sibi ad æternam memoriam et mercedem post se dereliquid. Quem condigne laudare non sufficio et penitus tacere non audeo; cui plus omnium ego sum debitor, quantum et amplius in me laboravit, qui me a prima etate mea a parentibus meis discipulum suscepit et sacras litteras docuit et veritatem manifestavit et per misericordiam Dei et gratiam Cristi et carnaliter et spiritaliter ut filium suum in fide educavit.
“Hic Dei providentia et Cristi misericordia propter multorum salutem in gente Gothorum de lectore triginta annorum episkopus est ordinatus, ut non solum esset heres Dei et coheres Cristi, sed et in hoc per gratiam Cristi imitator Cristi et sanctorum ejus, ut quemadmodum sanctus David triginta annorum rex et profeta est constitutus, ut regeret et doceret populum Dei et filios Hisdrael, ita et iste beatus tamquam profeta est manifestatus et sacerdos Cristi ordinatus, ut regeret et corrigeret et doceret et ædificaret gentem Gothorum; quod et Deo volente et Cristo aucsiliante per ministerium ipsius admirabiliter est adinpletum, et sicuti Josef in Ægypto triginta annorum est manifes[tatus et] quemadmodum Dominus et Deus noster Jhesus Cristus Filius Dei triginta annorum secundum carnem constitutus et baptizatus, cœpit evangelium predicare et animas hominum pascere: ita et iste sanctus, ipsius Cristi dispositione et ordinatione, et in fame et penuria predicationis indifferenter agentem ipsam gentem Gothorum secundum evangelicam et apostolicam et profeticam regulam emendavit et vibere [Deo] docuit, et Cristianos, vere Cristianos esse, manifestavit et multiplicavit.
“Ubi et ex invidia et operatione inimici thunc ab inreligioso et sacrilego indice Gothorum tyrannico terrore in varbarico Cristianorum persecutio est excitata, ut Satanas, qui male facere cupiebat, nolens faceret bene, ut quos desiderabat prevaricatores facere et desertores, Cristo opitulante et propugnante, fierent martyres et confessores, ut persecutor confunderetur, et qui persecutionem patiebantur, coronarentur, ut hic, qui temtabat vincere, victus erubesceret, et qui temtabantur, victores gauderent. Ubi et post multorum servorum et ancillarum Cristi gloriosum martyrium, imminente vehementer ipsa persecutione, conpletis septem annis tantummodo in episkopatum, supradictus sanctissimus vir beatus Ulfila cum grandi populo confessorum de varbarico pulsus, in solo Romanie a thu[n]c beate memorie Constantio principe honorifice est susceptus, ut sicuti Deus per Moysem de potentia et violentia Faraonis et Egyptorum po[pulum s]uum l[iberav]it [et Rubrum] Mare transire fecit et sibi servire providit, ita et per sepe dictum Deus confessores sancti Filii sui unigeniti de varbarico liberavit et per Danubium transire fecit, et in montibus secundum sanctorum imitationem sibi servire de[crevit] ..... eo populo in solo Romaniæ, ubi sine illis septem annis, triginta et tribus annis veritatem predicavit, ut et in hoc quorum sanctorum imitator erat [similis esset], quod quadraginta annorum spatium et tempus ut multos ..... re et .... a[nn]orum ..... e vita.” .. “Qu c[um] precepto imperiali, conpletis quadraginta annis, ad Constantinopolitanam urbem ad disputationem ..... contra p ... ie ... p. t. stas perrexit, et eundo in .... nn .. ne. p ... ecias sibi ax ..... to docerent et contestarent[ur] .... abat, et inge . e .... supradictam [ci]vitatem, recogitato ei im .... de statu concilii, ne arguerentur miseris miserabiliores, proprio judicio damnati et perpetuo supplicio plectendi, statim cœpit infirmari; qua in infirmitate susceptus est ad similitudine Elisei prophete. Considerare modo oportet meritum viri, qui ad hoc duce Domino obit Constantinopolim, immo vero Cristianopolim, ut sanctus et immaculatus sacerdos Cristi a sanctis et consacerdotibus, a dignis dignus digne [per] tantum multitudinem Cristianorum pro meritis [suis] mire et gloriose honoraretur.”
“Unde et cum sancto Hulfila ceterisque consortibus ad alium comitatum Constantinopolim venissent, ibique etiam et imperatores adissent, adque eis promissum fuisset conci[li]um, ut sanctus Aux[en]tius exposuit, [a]gnita promiss[io]ne prefati pr[e]positi heretic omnibus viribu institerunt u[t] lex daretur, qu[æ] concilium pro[hi]beret, sed nec p[ri]vatim in domo [nec] in publico, vel i[n] quolibet loco diputatio de fide haberetur, sic[ut] textus indicat [le]gis, etc.”
The people whom we call Wallachians, call themselves Romàni, and their language Romània.