Φῶς πατρικὸν ποθέουσα, σύναιμε, σύνευνε, σοφή μου,
λούτροις χρεισαμένη Χ(ρειστο)ῦ μύρον ἄφθιτον, ἁγνὸν,
Αἰώνων ἔσπευσας ἀθρ[ῆ]σαι θεῖα πρόσωπα,
βουλῆς τῆς μεγάλης μέγαν ἄγγελον, υἱὸν ἀληθῆ,
[εἰς ν]υμφῶνα μολοῦσα καὶ εἰς [κόλπ]ους ἀνόρουσα[?]
[Αἰώνων πα]τρικοὺς κ[αὶ]....
b.
Οὐκ ἔσχεν κοινὸν βιότου [τ]έλος ἥδε θανοῦσα·
κάτθανε καὶ ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἄφθιτον ὄντως·
ζώει μὲν ζωοῖσι, θανὲν δὲ θανοῦσιν ἀληθῶς.