4. PERSEUS GETS HIS OUTFIT
Perseus ubi haec audívit, ex ínsulá discessit, et postquam ad continentem vénit, Medúsam quaesívit. Diú frústrá quaerébat; namque nátúram locí ígnórábat. Tandem Apolló et Minerva viam démónstrávérunt. Prímum ad Graeás, sorórés Medúsae, pervénit. Ab hís tálária et galeam magicam accépit. Apolló autem et Minerva falcem et speculum dedérunt. Tum postquam tálária pedibus induit, in áera ascendit. Diú per áera volábat; tandem tamen ad eum locum vénit ubi Medúsa cum céterís Gorgonibus habitábat. Gorgonés autem mónstra erant specié horribilí; capita enim eárum anguibus omnínó contécta erant. Manús etiam ex aere factae erant.
5. THE GORGON'S HEAD
Rés difficillima erat caput Gorgonis abscídere; éius enim cónspectú homines in saxum vertébantur. Propter hanc causam Minerva speculum Perseó dederat. Ille igitur tergum vertit, et in speculum ínspiciébat; hóc modó ad locum vénit ubi Medúsa dormiébat. Tum falce suá caput éius únó íctú abscídit. Céterae Gorgonés statim é somnó excitátae sunt, et ubi rem vídérunt, írá commótae sunt. Arma rapuérunt, et Perseum occídere volébant. Ille autem dum fugit, galeam magicam induit; et ubi hóc fécit, statim é cónspectú eárum évásit.
6. THE SEA-SERPENT
Post haec Perseus in fínís Aethiopum vénit. Ibi Cépheus quídam illó tempore régnábat. Híc Neptúnum, maris deum, ólim offenderat; Neptúnus autem mónstrum saevissimum míserat. Hóc cottídié é marí veniébat et hominés dévorábat. Ob hanc causam pavor animós omnium occupáverat. Cépheus igitur óráculum deí Hammónis cónsuluit, atque á deó iússus est fíliam mónstró trádere. Éius autem fília, nomine Andromeda, virgó fórmósissima erat. Cépheus ubi haec audívit, mágnum dolórem percépit. Volébat tamen cívís suós é tantó perículó extrahere, atque ob eam causam imperáta Hammónis facere cónstituit.
7. A HUMAN SACRIFICE
Tum réx diem certam díxit et omnia parávit. Ubi ea diés vénit, Andromeda ad lítus déducta est, et in cónspectú omnium ad rúpem adligáta est. Omnés fátum éius déplórábant, nec lacrimás tenébant. At subitó, dum mónstrum exspectant, Perseus accurrit; et ubi lacrimás vídit, causam dolóris quaerit. Illí rem tótam expónunt et puellam démónstrant. Dum haec geruntur, fremitus terribilis audítur; simul mónstrum horribilí specié procul cónspicitur. Éius cónspectus timórem máximum omnibus iniécit. Mónstrum mágná celeritáte ad lítus contendit, iamque ad locum appropinquábat ubi puella stábat.
8. THE RESCUE
At Perseus ubi haec vídit, gladium suum édúxit, et postquam tálária induit, in áera sublátus est. Tum désuper in mónstrum impetum subitó fécit, et gladió suó collum éius graviter vulnerávit. Mónstrum ubi sénsit vulnus, fremitum horribilem édidit, et sine morá tótum corpus in aquam mersit. Perseus dum circum lítus volat, reditum éius exspectábat. Mare autem intereá undique sanguine ínficitur. Post breve tempus bélua rúrsus caput sustulit; mox tamen á Perseó íctú gravióre vulneráta est. Tum iterum sé in undás mersit, neque posteá vísa est.