Toun sang ilustre, de tout caire,
Pèr la justiço a fa rajòu;
Pereilalin ti navegaire
Soun ana querre un mounde nòu;
Au batedis de ta pensado
As esclapa cènt cop ti rèi ...
Ah! se noun ères divisado
Quau poudrié vuei te faire lèi?
Aubouro-te, raço latino, &c.
A la belugo dis estello
Abrant lou mou de toun flambèu,
Dintre lou mabre e sus la telo
As encarna lou subre-bèu.
De l’art divin siés la patrio
E touto gràci vèn de tu;
Siés lou sourgènt de l’alegrio
E siés l’eterno jouventu!
Aubouro-te, raço latino, &c.
Di formo puro de ti femo
Li panteon se soun poupla;
A ti triounfle, à ti lagremo
Tóuti li cor an barbela;
Flouris la terro, quand fas flòri;
De ti foulié cadun vèn fòu;
E dins l’esclùssi de ta glòri
Sèmpre lou mounde a pourta dòu.
Ta lindo mar, la mar sereno
Ounte blanquejon li veissèu,
Friso à ti pèd sa molo areno
En miraiant l’azur dóu cèu.
Aquelo mar toujour risènto,
Diéu l’escampè de soun clarun
Coume la cencho trelusènto
Que dèu liga ti pople brun.
Aubouro-te, raço latino, &c.
Sus ti coustiero souleiouso
Crèis l’óulivié, l’aubre de pas,
E de la vigno vertuiouso
S’enourgulisson ti campas:
Raço latino, en remembranço
De toun destin sèmpre courous,
Aubouro-te vers l’esperanço,
Afrairo-te souto la Crous!
Aubouro-te, raço latino,
Souto la capo dóu soulèu!
Lou rasin brun boui dins la tino,
Lou vin de Diéu gisclara lèu!