[211] D. B. ii. 360 b: ‘Hanc terram habet Abbas in vadimonio pro duabus marcis auri concessu Engelrici quando redimebant Anglici terras suas.’ Sometimes the Englishman gets back his land as a bedesman: i. 218, ‘Hanc terram tenuit pater huius hominis et vendere poterit T. R. E. Hanc rex Willelmus in elemosina eidem concessit’; i. 211, ‘Hanc terram tenuit Avigi et potuit dare cui voluit T. R. E. Hanc ei postea rex Willelmus concessit et per breve R. Tallebosc commendavit ut eum servaret’; i. 218 b, a similar case.
[212] Dialogus, i. c. 10; Bracton, f. 7. On both passages see Vinogradoff, Villainage, p. 121.
[213] D. B. ii. 1: ‘In hoc manerio erat tunc temporis quidam liber homo ... qui modo effectus est unus de villanis.’
[214] D. B. i. 148 b: ‘In Merse tenet Ailric de Willelmo 4 hidas pro uno manerio.... Istemet tenuit T. R. E. sed modo tenet ad firmam de Willelmo graviter et miserabiliter.’
[215] D. B. i. 141: ‘Hanc terram sumpsit Petrus vicecomes de isto sochemanno Regis Willelmi in manu eiusdem Regis pro forisfactura de gildo Regis se non reddidisse ut homines sui dicunt. Sed homines de scira non portant vicecomiti testimonium, quia semper fuit quieta de gildo et de aliis erga Regem quamdiu tenuit, testante hundret.’
[216] D. B. i. 30: ‘Ricardus de Tonebrige tenet de hoc manerio unam virgatam cum silva unde abstulit rusticum qui ibi manebat.’
[217] D. B. ii. 282 b: ‘et istam consuetudinem constituit illis Aluricus prepositus in tempore R. Bigot.’
[218] D. B. ii. 284 b.
[219] D. B. ii. 84 b.
[220] D. B. ii. 353 b: ‘omnes fuerunt confusi.’