[591] D. B. ii. 404 b: ‘et in tercio anno quarta pars mol[endini].’
[592] D. B. ii. 291 b.
[593] D. B. ii. 24 b.
[594] D. B. ii. 438.
[595] D. B. i. 83: ‘sex taini in paragio,’ ‘quatuor taini in paragio.’ Ibid. 83 b: ‘novem taini in paragio.’ Ibid. 168 b: ‘quinque fratres tenuerunt pro 5 maneriis et poterant ire quo volebant et pares erant.’
[596] D. B. i. 96 b: ‘dim. hida quam tenebat T. R. E. unus tainus in paragio.’ Ibid. 40: ‘Brictric tenuit de episcopo in paragio.’
[597] But it was possible for several men to be holding in parage and yet for each of them to have a separate manerium. This seems to imply that their holdings were physically separate and that each holding was separately liable for geld, though as regards other matters, e.g. military service, the division was ignored.
[598] D. B. i. 291.
[599] D. B. i. 145 b.
[600] D. B. i. 341.