[315] Esp. Sag., vol. xliv. p. 43.
[316] “Capitulum Gerundense in cerca nova ecclesiæ Gerundensis more solito congregatum, statuit, voluit et ordinavit, quod caput ipsius ecclesiæ de novo construeretur et edificaretur, et circumcirca ipsum novem cappellæ fierent, et in dormitorio veteri fieret sacristia. Et cura ipsius operis fuit commissa per dictum capitulum, venerabilibus Raimundo de Vilarico, archidiacono, et Amaldo de Monterotundo, canonico.”—España Sagrada, xlv. p. 3.
[317] “Dimitto etiam ad caput prædictæ ecclesiæ, vel ad cimborium argenteum faciendum, desuper altare Beatæ Mariæ ilia decem millia solidurum Barchinon: quæ ad illud dare promisseram jam est diu.”—Will of Guillermo Gaufredo, Viage Lit. á las Iglesias de España, vol. xii. p. 184.
[318] Esp. Sag., vol. xliv. pp. 51, 320, 322.
[319] “Pateat universis,” “quod die Lunæ 4 Idus Marti intitulata anno Domini 1346. Reverendus in Christo Pater” “S. Tarrachonensis ecclesiæ archiepiscopus, altare majus Beatissimæ Virginis Mariæ cathedralis Gerundensis ecclesiæ a loco antiquo ipsius ecclesiæ in quo construtum erat in capite novo operis ejusdem ut decuit translatum est,” &c. “De quibus omnibus ad perpetuam rei memoriam venerabilis vir Dominus Petrus Stephani Presbiter de capitulo et operarius memoratæ ecclesiæ mandavit unum et plura fieri instrumenta per me Notarium infrascriptum præsentibus ad hoc vocatis testibus,” &c. &c.—España Sagrada, xlv. pp. 373, 374.
[320] Or “sueldos,” Parcerisa. “Sous,” V. le Duc. = 1500 francs at the present day.
[321] Register entitled Curia del Vicariato de Gerona, Liber notulorum ab anno 1320, ad 1322, fol. 48, quoted in Esp. Sag. xlv. p. 373. See also Viollet le Duc, Dictionnaire Raisonné, i. p. 112. F. J. Parcerisa, ‘Recuerdos y Bellezas de España,’ Cataluña, i. 146, says that the work was commenced in 1316, and that Enrique of Narbonne died in 1320.
[322] The list of architects given by D. J. Villanueva (Viage Lit. á las Iglesias de España, xii. p. 172 et seq.) does not agree with this. The first he mentions is Jayme de Taverant, a Frenchman from Narbonne (and no doubt identical with Jaques de Favariis), in 1320. Francisco de Plana, a Catalan, held the post after him, and was removed in 1368 in favour of Pedro Coma (de Cumba), who was employed also at San Feliu, Gerona; and in 1397 Pedro de San Juan, “de natione Picardiæ,” was employed. Guillermo Boffiy succeeded him; in 1427 Rollinus Vautier, “diocesi Biterrensis,” was master of the works, and in 1430 Pedro Cipres succeeded him.
[323] The original is in the Liber Notularum. It is reprinted in España Sagrada, vol. xlv., appendix, pp. 227 to 244. Cean Bermudez has again reprinted it in Arq. de España, vol. i. pp. 261 to 275; and D. J. Villanueva in the appendix to vol. xii. of the Viage Lit. á las Iglesias de España, prints it in the original Catalan dialect.
[324] This key-stone has a sculpture of San Benito.—España Sagrada, vol. xliv. p. 420.