[458] Herodot. iii, 146. τῶν Περσέων τοὺς διφροφορευμένους καὶ λόγου πλείστου ἀξίους.
[459] Herodot. iii, 145. Ἐμὲ μὲν, ὦ κάκιστε ἀνδρῶν, ἐόντα σεωϋτοῦ ἀδελφεὸν, καὶ ἀδικήσαντα οὐδὲν ἄξιον δεσμοῦ, δήσας γοργύρης ἠξίωσας· ὁρέων δὲ τοὺς Πέρσας ἐκβάλλοντάς τέ σε καὶ ἄνοικον ποιεῦντας, οὐ τολμᾷς τίσασθαι, οὕτω δή τι ἐόντας εὐπετέας χειρωθῆναι.
The highly dramatic manner of Herodotus cannot be melted down into smooth historical recital.
[460] Herodot. iii, 149. ἔρημον ἐοῦσαν ἀνδρῶν.
[461] Herodot. v, 27.
[462] Herodot. iii, 148.
[463] Herodot. iii, 149.
[464] Herodot. vi, 13.
[465] Strabo, xiv, p. 638. He gives a proverbial phrase about the depopulation of the island—
Ἕκητι Συλοσῶντος εὐρυχορίη,