[441] Xenoph. Hellen. ii, 4, 27.
[442] Xenoph. Hellen. ii, 4, 28; Diodor. xiv, 33; Lysias, Orat. xii, cont. Eratosth. s. 60.
[443] Xenoph. Hellen. ii, 4, 29. Οὕτω δὲ προχωρούντων, Παυσανίας ὁ βασιλεὺς, φθονήσας Λυσάνδρῳ, εἰ κατειργασμένος ταῦτα ἅμα μὲν εὐδοκιμήσοι, ἅμα δὲ ἰδίας ποιήσοιτο τὰς Ἀθήνας, πείσας τῶν Ἐφόρων τρεῖς, ἐξάγει φρουράν.
Diodor. xiv, 33. Παυσανίας δὲ..., φθονῶν μὲν τῷ Λυσάνδρῳ, θεωρῶν δὲ τὴν Σπάρτην ἀδοξοῦσαν παρὰ τοῖς Ἕλλησι, etc.
Plutarch, Lysand. c. 21.
[444] Xenoph. Hellen. v, 2, 3.
[445] Xenoph. Hellen. ii, 4, 30.
[446] Lysias, Or. xviii, De Bonis Niciæ Frat. sects. 8-10.
[447] Lysias, ut sup. sects. 11, 12. ὅθεν Παυσανίας ἤρξατο εὔνους εἶναι τῷ δήμῳ, παράδειγμα ποιούμενος πρὸς τοὺς ἄλλους Λακεδαιμονίους τὰς ἡμετέρας συμφορὰς τῆς τῶν τριάκοντα πονηρίας....
Οὕτω δ᾽ ἠλεούμεθα, καὶ πᾶσι δεινὰ ἐδοκοῦμεν πεπονθέναι, ὥστε Παυσανίας τὰ μὲν παρὰ τῶν τριάκοντα ξένια οὐκ ἠθέλησε λαβεῖν, τὰ δὲ παρ᾽ ἡμῶν ἐδέξατο.