[597] Xen. Hellen. iv, 3, 16; Xen. Agesil. ii, 9.
Διηγήσομαι δὲ καὶ τὴν μάχην· καὶ γὰρ ἐγένετο οἵα οὐκ ἄλλη τῶν γ᾽ ἐφ᾽ ἡμῶν.
[598] Xen. Hellen. iv, 3, 19; Xen. Agesil. ii, 12.
Καὶ συμβαλόντες τὰς ἀσπίδας ἐωθοῦντο, ἐμάχοντο, ἀπέκτεινον, ἀπέθνησκον. Καὶ κραυγὴ μὲν οὐδεμία παρῆν, οὐ μὴν οὐδὲ σιγή· φωνὴ δέ τις ἦν τοιαύτη, οἵαν ὀργή τε καὶ μάχη παράσχοιτ᾽ ἄν.
[599] Xen. Agesil. ii, 13. Ὁ δὲ, καίπερ πολλὰ τραύματα ἔχων πάντοσε καὶ παντοίοις ὅπλοις, etc.
Plutarch, Agesil. c. 18.
[600] Xen. Hellen. iv, 3, 19; Xen. Agesil. ii, 12.
[601] Xen. Agesil. ii, 14. Ἐπεί γε μὴν ἔληξεν ἡ μάχη, παρῆν δὴ θεάσασθαι ἔνθα συνέπεσον ἀλλήλοις, τὴν μὲν γῆν αἵματι πεφυρμένην, νεκροὺς δὲ κειμένους φιλίους καὶ πολεμίους μετ᾽ ἀλλήλων, ἀσπίδας δὲ διατεθρυμμένας, δόρατα συντεθραυσμένα, ἐγχειρίδια γυμνὰ κουλεῶν τὰ μὲν χαμαί, τὰ δ᾽ ἐν σώμασι, τὰ δ᾽ ἔτι μετὰ χειρός.
[602] Xen. Agesil. ii, 15. Τότε μὲν οὖν (καὶ γὰρ ἦν ἤδη ὀψέ) συνελκύσαντες τοὺς τῶν πολεμίων νεκροὺς εἴσω φάλαγγος, ἐδειπνοποιήσαντο καὶ ἐκοιμήθησαν.
Schneider in his note on this passage, as well as ad. Xen. Hellen. iv, 3, 21—condemns the expression τῶν πολεμίων as spurious and unintelligible. But in my judgment, these words hear a plain and appropriate meaning, which I have endeavored to give in the text. Compare Plutarch, Agesil. c. 19.