[705] Xen. Hellen. vii, 4, 33, 34; Diodor. xv, 82; Pausanias, vii, 8, 6.
[706] Xen. Hellen. vii, 4, 33. φάσκοντες αὐτοὺς λυμαίνεσθαι τὸ Ἀρκαδικὸν, ἀνεκαλοῦντο εἰς τοὺς μυρίους τοὺς προστάτας αὐτῶν, etc.
[707] Xen. Hellen. vii, 4, 34.
[708] Xen. Hellen. vii, 4, 34. Οἱ δὲ τὰ κράτιστα τῇ Πελοποννήσῳ βουλευόμενοι ἔπεισαν τὸ κοινὸν τῶν Ἀρκάδων, πέμψαντας πρέσβεις εἰπεῖν τοῖς Θηβαίοις, etc.
The phrase here used by Xenophon, to describe the oligarchical party, marks his philo-Laconian sentiment. Compare vii, 5, 1. οἱ κηδόμενοι τῆς Πελοποννήσου, etc.
[709] Xen. Hellen. l. c.
[710] Xen. Hellen. vii, 4, 37, 38.
[711] Xen. Hellen. vii, 4, 39. συγκαλέσας τῶν Ἀρκάδων ὁπόσοι γε δὴ συνελθεῖν ἠθέλησαν, ἀπελογεῖτο, ὡς ἐξαπατηθείη.
[712] The representation of Diodorus (xv, 82), though very loose and vague, gives us to understand that the two opposing parties at Tegea came to an actual conflict of arms, on occasion of the peace.
[713] Xen. Hellen. vii, 4, 40.