[909] Xenoph. Hellen. i, 1, 37.
[910] Herodot. vi, 28.
[911] Diodor. xiii, 62-80.
[912] Diodor. xiii, 62.
[913] Xenoph. Hellen. i, 1, 28. Οἱ δ’ οὐκ ἔφασαν δεῖν στασιάζειν πρὸς τὴν ἑαυτῶν πόλιν, etc.
[914] Xenoph. Hellen. i, 1, 31; Diodor. xiii, 63.
[915] Diodor. xiii, 63.
[916] Diodor. xiii, 63, 75.
[917] Diodor. xiii, 75. Καὶ ὁ μὲν Διοκλῆς ἐφυγαδεύθη, τὸν δὲ Ἑρμοκράτην οὐδ’ ὡς προσεδέξαντο· ὑπώπτευον γὰρ τὴν τἀνδρὸς τόλμαν, μή ποτε τυχὼν ἡγεμονίας, ἀναδείξῃ ἑαυτὸν τύραννον.
[918] Diodor. xiii, 75. Ὁ μὲν οὖν Ἑρμοκράτης τότε τὸν καιρὸν οὐχ ὁρῶν εὔθετον εἰς τὸ βιάσασθαι, πάλιν ἀνεχώρησεν εἰς Σελινοῦντα. Μετὰ δέ τινα χρόνον, τῶν φίλων αὐτὸν μεταπεμπομένων, ὥρμησε μετὰ τρισχιλίων στρατιωτῶν, καὶ πορευθεὶς διὰ τῆς Γελώας, ἧκε νυκτὸς ἐπὶ τὸν συντεταγμένον τόπον.