Καὶ τῆς Ἀρχελάου δ’ ἐπιθέσεως Δεκάμνιχος ἡγεμὼν ἐγένετο, παροξύνων τοὺς ἐπιθεμένους πρῶτος· αἴτιον δὲ τῆς ὀργῆς, ὅτι αὐτὸν ἐξέδωκε μαστιγῶσαι Εὐριπίδῃ τῷ ποιητῇ· ὁ δὲ Εὐριπίδης ἐχαλέπαινεν εἰπόντος τι αὐτοῦ εἰς δυσώδειαν τοῦ στόματος (Arist. Pol. l. c.).

Dekamnichus is cited by Aristotle as one among the examples of persons actually scourged; which proves that Euripides availed himself of the privilege accorded by Archelaus.

[117] Diodor. xiv. 84-89.

[118] Ælian, V. H. xii, 43; Dexippus ap. Syncell. p. 263; Justin, vii, 4.

[119] Diodor. xiv, 89. Ἐτελεύτησε δὲ καὶ Παυσανίας ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς, ἀναιρεθεὶς ὑπὸ Ἀμύντου δόλῳ, ἄρξας ἐνιαυτόν· τὴν δὲ βασιλείαν κατέσχεν Ἀμύντας, etc.

[120] See in Thucyd. iv, 112—the relations of Arrhibæus, prince of the Macedonians called Lynkestæ in the interior country, with the Illyrian invaders—B.C. 423.

Archelaus had been engaged at a more recent period in war with a prince of the interior named Arrhibæus,—perhaps the same person (Aristot. Polit. v, 8, 11).

[121] Diodor. xiv, 92; xv, 19. Ἀπογνοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν, Ὀλυνθίοις μὲν τὴν συνεγγὺς χώραν ἐδωρήσατο, etc. Τῷ δήμῳ τῶν Ὀλυνθίων δωρησαμένου πολλὴν τῆς ὁμόρου χώρας, διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς ἑαυτοῦ δυναστείας, etc.

The flight of Amyntas, after a year’s reign, is confirmed by Dexippus ap. Syncell. p. 263.

[122] Xenoph. Hellen. v, 2, 12. Ὅτι μὲν γὰρ τῶν ἐπὶ Θρᾴκης μεγίστη πόλις Ὄλυνθος σχεδὸν πάντες ἐπίστασθε. Οὗτοι τῶν πόλεων προσηγάγοντο ἔστιν ἃς, ἐφ’ ᾧτε τοῖς αὐτοῖς χρῆσθαι νόμοις καὶ συμπολιτεύειν· ἔπειτα δὲ καὶ τῶν μειζόνων προσέλαβόν τινας. Ἐκ δὲ τούτου ἐπεχείρησαν καὶ τὰς τῆς Μακεδονίας πόλεις ἐλευθεροῦν ἀπὸ Ἀμύντου, τοῦ βασιλέως Μακεδόνων. Ἐπεὶ δὲ εἰσήκουσαν αἱ ἐγγύτατα αὐτῶν, ταχὺ καὶ ἐπὶ τὰς πόῤῥω καὶ μείζους ἐπορεύοντο· καὶ κατελίπομεν ἡμεῖς ἔχοντας ἤδη ἄλλας τε πολλὰς, καὶ Πέλλαν, ἥπερ μεγίστη τῶν ἐν Μακεδονίᾳ πόλεων. Καὶ Ἀμύνταν δὲ αἰσθανόμεθα ἀποχωροῦντά τε ἐκ τῶν πόλεων, καὶ ὅσον οὐκ ἐκπεπτωκότα ἤδη ἐκ πάσης Μακεδονίας.