Ὡς τότ᾽ Ὀδυσσῆος περικήδετο κυδαλίμοιο
Δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχομεν ἄλγε᾽ Ἀχαῖοι—
Οὐ γάρ πω ἴδον ὧδε θεοὺς ἀναφανδὰ φιλεῦντας,
Ὡς κείνῳ ἀναφανδὰ παρίστατο Παλλὰς Ἀθήνη.
[346] Plutarch, Timoleon, c. 36. μετὰ τοῦ καλοῦ πολὺ τὸ ῥᾳδίως ἔχουσα (ἡ Τιμολέοντος στρατηγία) φαίνεται, τοῖς εὖ καὶ δικαίως λογιζομένοις, οὐ τύχης ἔργον, ἀλλ᾽ ἀρετῆς εὐτυχούσης.
[347] Plutarch, Timoleon, c. 36; Cornelius Nepos, Timoleon, c. 4; Plutarch, De Sui Laude, p. 542 E.
[348] Solon, Fragm. 26, ed. Schneid.; Plutarch, Solon, c. 14.
Οὐκ ἔφυ Σόλων βαθύφρων, οὐδὲ βουλήεις ἀνήρ·
Ἐσθλὰ γὰρ θεοῦ διδόντος, αὐτὸς οὐκ ἐδέξατο.
Περιβαλὼν δ᾽ ἄγραν, ἀγασθεὶς οὐκ ἀνέσπασεν μέγα