[457] Curtius, vi. 7, 33. “Philotas respondit, Cebalinum quidem scorti sermonem ad se detulisse, sed ipsum tam levi auctori nihil credidisse—veritum, ne jurgium inter amatorem et exoletum non sine risu aliorum detulisset.”
[458] Plutarch, Alexand. 48.
[459] Plutarch, Alexand. 48, 49. Πρὸς δὲ αὐτὸν Ἀλέξανδρον ἐκ πάνυ πολλῶν χρόνων ἐτύγχανε διαβεβλημένος (Philotas).... Ὁ μὲν οὖν Φιλώτας ἐπιβουλευόμενος οὕτως ἠγνόει, καὶ συνῆν τῇ Ἀντιγόνῃ πολλὰ καὶ πρὸς ὀργὴν καὶ μεγαλαυχίαν ῥήματα καὶ λόγους κατὰ τοῦ βασιλέως ἀνεπιτηδείους προϊέμενος.
Both Ptolemy and Aristobulus recognized these previous communications made to Alexander against Philotas in Egypt, but stated that he did not believe them (Arrian, iii. 26, 1).
[460] Plutarch, Alexand. 40-48; Curtius, vi. 11, 3.
[461] Phylarchus, Fragment. 41. ed. Didot, ap. Athenæum, xii. p. 539; Plutarch, Alexand. 39, 40. Even Eumenes enriched himself much; though being only secretary, and a Greek, he could not take the same liberties as the great native Macedonian generals (Plutarch, Eumenes, 2).
[462] Plutarch, Alexand. 49; Curtius, vi. 8.
[463] Curtius, vi. 8, 16. “Invitatus est etiam Philotas ad ultimas sibi epulas et rex non cœnare modo, sed etiam familiariter colloqui, cum eo quam damnaverat, sustinuit.”
[464] Arrian, iii. 26, 2. Λέγει δὲ Πτολεμαῖος εἰσαχθῆναι εἰς Μακεδόνας Φιλώταν, καὶ κατηγορῆσαι αὐτοῦ ἰσχυρῶς Ἀλέξανδρον, etc. Curtius, vi. 9, 13; Diodorus, xvii, 80.
[465] Curtius, vi. 9, 30.