[27] Tac. Ann. iv. 46 ‘Causa motus super hominum ingenium, quod pati dilectus et validissimum quemque militiae nostrae dare aspernabantur, ne regibus quidem parere nisi ex libidine soliti, aut si mitterent auxilia, suos ductores praeficere nec nisi adversum accolas belligerare’.
[28] The praefecti civitatium, usually ex-centurions, who are mentioned on many inscriptions. Cf. v. 1838, ix. 2564.
[29] The question how far this practice was maintained will be found discussed in a later section.
[30] They undoubtedly furnished the octo auxiliarium cohortibus sent to Britain by Nero in 61. Cf. Tac. Ann. xiv. 38, and Hist. iv. 12.
[31] Tac. Hist. iv. 12 ‘cohortibus quas vetere instituto nobilissimi popularium regebant’.
[32] For the Helvetii see Tac. Hist. i. 67 ‘castelli quod olim Helvetii suis militibus ac stipendiis tuebantur’. The Raetian militia are mentioned in the following chapter: ‘Raeticae alae cohortesque et ipsorum Raetorum iuventus, sueta armis et more militiae exercita.’ It is quite clear that there were in the province (a) regular auxiliary regiments; (b) a native militia. I do not understand Professor Reid’s statement (The Municipalities of the Roman Empire, p. 203) that ‘the troops maintained there were not Roman legions with regular auxiliaries but contingents of allied forces’.
[33] Tac. Hist. ii. 69 ‘reddita civitatibus Gallorum auxilia, ingens numerus et prima statim defectione inter inania belli adsumptus’.