[354]. iuvenior, younger, is late (Sen., Plin., Tac.). benevolēns, kindly, benevolentior, benevolentissimus, and maledīcēns, abusive, maledīcentior (once each, Plaut.), maledīcentissimus, have usually as positive benevolus and maledicus respectively.

[355]. Some positives have a comparative or superlative, or both, from a wholly different stem: such are,

bonus, good,melior,optimus ([351]).
malus, bad,peior,pessimus ([351]).
multus, much,plūs (sing. Ne. only),plūrimus ([352]).
parvus, little,minor,minimus ([352]).

parvus has rarely parvissimus.

[356]. Four comparatives in -erior or -terior, denoting place ([348]), have two forms of the superlative; the nominative masculine singular of the positive is not in common use:

exterior,extimus ([351]), or extrēmus ([352]), outermost.
īnferior,īnfimus, or īmus, lowest.
posterior,postumus ([351]), lastborn, or postrēmus ([352]), last.
superior,summus ([352]), or suprēmus ([352]), highest.

[357]. Six, denoting place, have the positive only as an adverb or preposition:

cis, this side,citerior ([348]),citimus ([351]), hitherest.
, down,dēterior ([348]),dēterrimus, lowest, worst.
in, in,interior ([348]),intimus, inmost.
prae, before,prior,prīmus ([352]), first.
prope, near,propior,proximus ([351]), nearest.
uls, beyond,ulterior ([348]),ultimus ([351]), furthest.

ōcior, swifter, ōcissimus, has no positive.

[358]. These have a superlative, but no comparative: bellus, pretty, falsus, false, inclutus, famed, invictus, unconquered, invītus, unwilling, meritus, deserving, novus, new; vetus, veterrimus, old, sacer, sacerrimus, sacred, vafer, vaferrimus, sly; malevolus, malevolentissimus (twice, Cic.), spiteful; maleficus, maleficentissimus (once, Suet.), wicked, mūnificus, mūnificentissimus (inscrr.; Cic. once), generous, mīrificus, mīrificissimus (twice, Acc., Ter.), strange. Plautus has ipsissumus, his very self.