Among his other friends were Caesius Bassus (to whom Sat. 6 is addressed), Lucan, Seneca, and his own relative, Paetus Thrasea:
‘Cognovit per Cornutum etiam Annaeum Lucanum, aequaevum auditorem Cornuti. Lucanus adeo mirabatur scripta Flacci ut vix retineret se recitante eo cum clamore quin illa esse vera poemata diceret, sua ipse ludos faceret. Sero cognovit et Senecam, sed non ut caperetur eius ingenio ... Idem decem fere annis summe dilectus a Paeto Thrasea est, ita ut peregrinaretur quoque cum eo aliquando, cognatam eius Arriam uxorem habente.’
Persius was a man of considerable means, as is shown by his will and his landed property:
‘Reliquit circa HS vicies matri et sorori; scriptis tamen ad matrem codicillis Cornuto rogavit ut daret sestertia ut quidam centum, ut alii volunt ..., et argenti facti pondo viginti, et libros circa septingentos sive bibliothecam suam omnem. Verum a Cornuto sublatis libris, pecuniam sororibus, quas heredes frater fecerat, reliquit.’
‘Decessit ad octavum miliarium via Appia in praediis suis ... vitio stomachi anno aetatis xxviii.’
His character was lofty and disinterested:
‘Fuit morum lenissimorum, verecundiae virginalis, formae pulchrae, pietatis erga matrem et sororem et amitam exemplo sufficientis. Fuit frugi, pudicus.’
(2) WORKS.
1. His early works, which Cornutus caused to be destroyed at his death, were:
(a) A praetexta, called Vescia (?).