‘Nam in prologis scribundis operam abutitur,’

that it was written for a second representation, possibly in B.C. 164. There are two endings to the play; the shorter one is genuine, the longer spurious, and omitted in the best MSS.

2. Heauton Timorumenos is from Menander’s Ἡαυτὸν τιμωρούμενος, ‘self tormentor.’ The title is referred to in l. 146,

‘hic me exerceo,’

l. 81,

‘An quoiquamst usus homini, se ut cruciet?’

and prol. 5,

‘Ex integra Graeca integram comoediam
hodie sum acturus Heauton timorumenon.’

The play was produced at the Ludi Megalenses in B.C. 163, as is seen from the didascalia, ‘Incipit Heauton Timorumenos Terenti. Acta ludis Megalensib. L. Cornelio Lentulo L. Valerio Flacco aedilib. curulib. Egit Ambivius Turpio. Modos fecit Flaccus Claudi. Acta primum tibis inparib., deinde duabus dextris. Graeca Menandru. Facta ii. M’ Iuventio Ti. Sempronio cos.’

The play is called ‘stataria’ in prol. 36,