‘Quem ego nefrendem alui lacteam immulgens opem,’

is, according to Conington, a rendering of Aesch. Choeph. 883-4,

μαστὸν πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα
οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

2. Comedies.—Slight fragments of three of these are extant.

3. A translation of the Odyssey in Saturnians.[1] This, though rough and incorrect, long remained a school-book. So Hor. Ep. ii. I, 69 sqq.,

‘Non equidem insector delendave carmina Livi
esse reor, memini quae plagosum mihi parvo
Orbilium dictare: sed emendata videri
pulchraque et exactis minimum distantia miror.’

For examples of translation, of. Gell, xviii. 9, 5, ‘Offendi ... librum ... Livi Andronici, qui inscriptus est Odyssea, in quo erat versus primus ...,

“Virúm mihí Caména | ínsecé versútum,”

factus ex illo Homeri versu,

Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον.’