“Necessitas, cuius cursus transversi impetum
voluerunt multi effugere, pauci potuerunt,
quo me detrusit paene extremis sensibus!
Quem nulla ambitio, nulla umquam largitio,
nullus timor, vis nulla, nulla auctoritas
movere potuit in iuventa de statu:
ecce in senecta ut facile labefecit loco
viri excellentis mente clemente edita
summissa placide blandiloquens oratio!
Etenim ipsi di negare cui nil potuerunt,
hominem me denegare quis posset pati?
Ego bis tricenis annis actis sine nota
eques Romanus e Lare egressus meo
domum revertar mimus,” etc.
In ipsa quoque actione subinde se, qua poterat, ulciscebatur inducto habitu Syri, qui velut flagris caesus praeripientique similis exclamabat
“Porro Quirites libertatem perdimus”
et paulo post adiecit
“Necesse est multos timeat quem multi timent.”
Quo dicto universitas populi ad solum Caesarem oculos et ora convertit, notantes inpotentiam eius hac dicacitate lapidatam. Ob haec in Publilium vertit favorem ... [Publilius Syrus] cum mimos componeret ingentique adsensu in Italiae oppidis agere coepisset, productus Romae per Caesaris ludos, omnes qui tunc scripta et operas suas in scaenam locaverant provocavit ut singuli secum posita in vicem materia pro tempore contenderent. Nec ullo recusante superavit omnes, in quis et Laberium. Unde Caesar adridens hoc modo pronuntiavit
“Favente tibi me victus es, Laberi, a Syro”
statimque Publilio palmam et Laberio anulum aureum cum quingentis sestertiis dedit.’
We have forty-three titles of mimes by Laberius, and about one hundred and fifty lines of fragments. From the above we see that Laberius criticized contemporary society with great vigour. Other features are
(a) His invention of words.