[908] Röm. Chronol. 241 ff.; Röm. Staatsr. ii. 38, n. 2; iii. 319; CIL. i.² p. 289; accepted by Lange, Röm. Alt. i. 399; Kübler, in Pauly-Wissowa, Real-Encycl. iii. 1331; Marquardt, Röm. Staatsv. iii. 323.

[909] Q(uando) R(ex) C(omitiavit); CIL. i. p. 291 f. after the two days mentioned; cf. Varro, L. L. vi. 31: “Dies, qui vocatur sic, ‘Quando Rex Comitiavit, Fas’ is dictus ab eo quod eo die rex sacrifiolus litat (or perhaps venit, MS. dicat) ad comitium, ad quod tempus est nefas, ab eo fas; itaque post id tempus lege actum saepe”; Fest. ep. 259: “Quando Rex Comitiavit Fas, in fastis notari solet, et hoc videtur significare, quando rex sacrificulus divinis rebus perfectis in comitium venit”; Ovid, Fast. v. 727; Plut. Q. R. 63; Fast. Praenest. Mart. 24; for other citations, see CIL. i². p. 289.

[910] Röm. Staatsr. ii. 38, n. 2.

[911] Herzog, Röm. Staatsverf. i. 110, n. 2.

[912] See note 8 above; cf. Wissowa, Relig. u. Kult. d. Römer, 440, n. 6.

[913] See p. 159, n. 8 above.

[914] Gaius ii. 101, 103.

[915] Cic. Dom. 13. 34; cf. Leonhard, in Pauly-Wissowa, Real-Encycl. i. 398 ff.

[916] Gell. v. 19. 4, 6 f.; Gaius i. 99; Cic. Att. ii. 12. 2; Dom. 15. 39.

[917] Gell. v. 19. 5.