58. See Wilkins, op. cit, p. 74.
59. Wilkins, Roman Education, p. 75.
60. The most striking instances of this precocity are Q. Sulpicius Maximus, who at the age of twelve and a half won the prize for Greek verse at the Agon Capitolinus A.D. 94 (cp. Kaibel, Epigr. Gr. 618), and L. Valerius L. F. Pudens, aged thirteen, who won the prize for Latin verse in A.D. 106. Cp. C.I.L. ix. 286.
61. For the importance attached to imitation sec Quint, x. 2.
62. The Greek rhetoricians of this period lay great stress on the importance of avoiding declamatory rhetoric. They belong to the Attic revival. But the Attic revival never really 'caught on' at Rome; by the time of Quintilian the mischief was done.
63. Sen. Suas. 3.
64. Ib. 7.
65. Ib. 2. I subjoin the text of the last. The author is Triarius.' 'Non pudet Laconas ne pugna quidem hostium, sed fabula vinci? Magnum est alumnum virtutis nasci et Laconem: ad certam victoriam omnes remansissent: ad certam mortem tantum Lacones. Non est Sparta lapidibus circumdata: ibi muros habet ubi viros. Melius revocabimus fugientes trecenos quam sequemur. Sed montes perforat, maria contegit. Nunquam solido stetit superba felicitas et ingentium imperiorum magna fastigia oblivione fragilitatis humanae conlapsa sunt. Scias licet non ad finem pervenisse quae ad invidiam porducta sunt. Maria terrasque, rerum naturam statione immutavit sua: moriamur trecenti, ut hic primum invenerit quod mutare non posset. Si tam demens placiturum consilium erat, cur non potius in turba fuginius?'
66. Latro is the author of the following treatment of the theme. 'Hoc exspectastis ut capite demisso verecundia se ipsa antequam impelleretur deiceret? id enim decrat ut modestior in saxo esset quam in sacrario fuerat. Constitit et circumlatis in frequentiam oculis sanctissimum numen, quasi parum violasset inter altaria, coepit in ipso quo vindicabatur violare supplicio: hoc alterum damnatae incestum fuit, damnata est quia incesta erat, deiceta est quia damnata erat, repetenda est quia et incesta et damnata et deiceta est, dubitari potest quin usque eo deicienda sit, donec efficiatur propter quod deiecta est? patrocinium suum vocat pereundi infelicitatem. Quid tibi, importuna mulier, precor nisi ut ne vis quidem deiceta pereas? "Invocavi," inquit, "deos", statuta in illo saxo deos nominasti, et miraris si te iterum deici volunt? si nihil aliud, loco incestarum stetisti.' Sen. Cont. i. 3.
67. e.g. Sen. Cont. i. 7 'Liberi parentes alant aut vinciant: quidam alterum fratrem tyrannum occidit, alterum in adulterio deprehensum deprecante patre interfecit. A piratis captas scripsit patri de redemptione. Pater piratis epistolam scripsit, si praecidissent manus, duplam se daturum. Piratae illum dimiserunt: patrem egentem non alit.'