Meditationes Piissimæ de Cognitione Humanæ Conditionis, Migne's Patrologia, vol. clxxiv, p. 489, cap. III, "De Dignitate Animæ et Vilitate Corporis." It may be worth while to quote more at length the vigorous language of the original. "Si diligenter consideres quid per os et nares cæterosque corporis meatus egrediatur, vilius sterquilinum numquam vidisti.... Attende, homo, quid fuisti ante ortum, et quid es ab ortu usque ad occasum, atque quid eris post hanc vitam. Profecto fuit quand non eras: postea de vili materia factus, et vilissimo panno involutus, menstruali sanguine in utero materno fuisti nutritus, et tunica tua fuit pellis secundina. Nihil aliud est homo quam sperma fetidum, saccus stercorum, cibus vermium.... Quid superbis, pulvis et cinis, cujus conceptus cula, nasci miseria, vivere pœna, mori angustia?"
See (in Mignes' edition) S. Odonis abbatis Cluniacensis Collationes, lib. ii, cap. IX.
Dühren (Neue Forshungen über die Marquis de Sade, pp. 432 et seq.) shows how the ascetic view of woman's body persisted, for instance, in Schopenhauer and De Sade.