καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτιταινε τάλαντα·
ἐν δ᾿ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέεος θανάτοιο,
τὴν μὲν ᾿Αχιλλῆος, τὴν δ᾿ ῞Ἑκτορος ἱπποδάμοιο·
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δ᾿ ῞Ἑκτορος αἴσιμον ἦμαρ,
ᾤχετο δ᾿ εἰς ᾿Αΐδαο· λίπεν δέ ἑ Φοῖβος ᾿Απόλλων.
[296] II. 16, § 6. See the passage fully quoted in Chapter III. p. 59.
[297] Odyss. XV. 460:—
χρύσεον ὅρμον ἔχων, μετὰ δ᾿ ἠλέκτροισιν ἔερτο.
"Bringing a golden necklace set with amber."
And XVIII. 296:—