ἐκ δὲ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὐναιετάωσαν,
Θήβην ὑψίπυλον· κατὰ δ᾽ ἔκτανεν ᾽Ηετίωνα
οὐδέ μιν ἐξενάριξε· σεβάσσατο γὰρ τόγε θυμῷ·
ἀλλ᾽ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν,
ἠδ᾽ ἐπὶ σῆμ᾽ ἔχεεν.
[385] Odyss. XI. 72-76:—
μή μ᾽ ἄκλαυτον, ἄθαπτον, ἰὼν ὄπιθεν καταλείπειν
νοσφισθείς, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι·
ἀλλά με κακκεῖαι σὺν τεύχεσιν, ἅσσα μοί ἐστιν,
σῆμα τέ μοι χεῦαι, πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης.