[610] “Eodem tempore defunctus est præfatus decanus (Herbrandus) possessor ecclesiæ in Husquert, tertius heres illius nominis, relicto parvulo ejusdem nominis.” (Emonis Chron. ann. 1231.)—and Emo alludes to him as “honesto viro Herbrando.”

“Obiit Geyco decanus in Firmetium vir per omnia sæcularibus artibus idoneus, et bene religiosus et obsequiosus. Successit ei Sicco, quartus a proavo Sigrepo.”—Ibid. ann. 1233.

[611] Menconis Chron. Werens. ann. 1271.

[612] Concil. Tolosan. ann. 1056 can. vii.

[613] Concil. Turon. ann. 1060 c. 6.

[614] Ceterum, quod excommunicavit diaconum suum propter ductam uxorem, contra canones fecisse videtur mihi, nisi forte cogente pertinacia ipsius.—Epist. Berengar. Turon. (Martene Thesaur. I. 195-6). It must be borne in mind that the persecution of Berenger arose solely from his theological subtleties, and that objections to celibacy formed no portion of his errors.

[615] Art de Vérifier les Dates, s. v.

[616] Concil. Pictaviens. ann. 1078 can. 9.

[617] Concil. Rotomag. ann. 1072 can. 16 “de clericis uxoratis.”

[618] Orderic. Vital. P. II. Lib. iv. c. 2.