[131] Capit. Car. Mag. I. ann. 789 c. lxii.
[132] Ibid.
[133] Capit. Ludov. Pii ann. 829 Tit. III. § vi.
[134] For. de Morlaas, Rubr. xli. art. 146-7.
[135] Que sien boos et loyaus, et que no sien enemicxs.—Fors de Béarn, Rubr. xxx.
[136] Formulary of the Papal Penitentiary, Philadelphia, 1892, p. 100.
[137] Königswarter, Études Historiques. p. 167.
[138] Nam nulli liceat, postquam manifestaverit, postea per sacramentum negare, quod non sit culpabilis, postquam ille se culpabilem assignavit. Quia multos cognovimus in regno nostro tales pravas opponentes intentiones, et hæc moverunt nos præsentem corrigere legem, et ad meliorem statum revocare.—L. Longobard. Lib. II. Tit. lv. § 8.
[139] Si quis hominem ingenuo plagiaverit et probatio certa non fuit, sicut pro occiso juratore donet. Si juratores non potuerit invenire, VIII M dinarios, qui faciunt solidos CC, culpabilis judicetur (Tit. xxxix. § 2). A similar provision—“si tamen probatio certa non fuerit”—occurs in Tit. xlii. § 5.
[140] Si quis hominem occiderit et negare voluerit, cum duodecim nominatis juret.—L. Alaman. Tit. LXXXIX.