[158] On þone Drihten se að is clæne and unmæne þe N. swor.—Thorpe’s Ancient Laws, I. 180-1.
[159] Hoc quod appellatus juravit, verum juravit. Sic Deus, etc.—Formul. Vet. in L. Longobard (Georgisch, 1275).
[160] Per aquetz santz ver dits.—Fors de Béarn, Rubr. LI. art. 165.
[161] Du serment que Guillaume a juré, sauf serment a juré, ainsi m’aist Dieu et ses Sainctz.—Ancienne Cout. de Normandie, chap. lxxxv. (Bourdot de Richebourg, IV. 54).
[162] Nobis adhæc Deo coram periculosum esse videtur, ejus, cujus interest, jusjurandum purgatorium edendo præeunte, omnes (ab eo productos testes) iisdem ac ille conceptis verbis jurare, incerti quamvis fuerint, vera ne an falsa jurent. Nos legibus illatum volumus ut ille, cujus interest, jusjurandum conceptis verbis solum præstet, cæteri vero ejus firment juramentum adjicientes se nequid verius, Deo coram, scire, quam jurassent.—Jarnsida, Mannhelge, cap. xxxvii.—The passage is curious, as showing how little confidence was really felt in the purgation, notwithstanding the weight attached to it by law.
[163] Leges Gulathingenses, Thiofa-Bolkr, c. xiii.
[164] Credo Norigaudum istum Eduensem episcopum vera jurasse, sicut me Deus adjuvet.—Hugo. Flaviniac. Lib. II.
[165] Anomalous Laws, Book VII. chap. i. § 18 (Owen, II. 135).
[166] L. Alaman. Tit. vi.
[167] L. Longobard. Lib. II. Tit. lv. § 28.