[706] Alexandri de Ales Summæ P. III. Q. xlvi. Membr. 3.
[707] Sec. Sec. Q. 95 art. 8.
[708] Wilhelmi Egmond. Chron. (Matthæi Analect. IV. 231). Proost (Législation des Jugements de Dieu, p. 16) gives this story, with some variations, as occurring at Mons, and states that the duel was authorized by no less a personage than Pope John XXII. Cornelius Zantfliet in his Chronicle (Martene Ampl. Collect. V. 182) locates it at Cambron in Hainault, and states that the Jew was a favorite of William Count of Hainault. Mr. Neilson informs me that Olivier de la Marche likewise adopts Cambron as the scene of the occurrence. The tale apparently was one which obtained wide currency.
[709] In 1374 Gregory XI. when condemning the Sachsenspiegel laid especial stress on the passages in which the judicial duel was prescribed (Sachsenspiegel, ed. Ludovici, 1720, p. 619). As late as 1492, the Synod of Schwerin promulgated a canon prohibiting Christian burial to those who fell in the duel or in tournaments.—Synod. Swerin. ann. 1492, Can. xxiv. (Hartzheim Concil. German. V. 647).
[710] “Et si Deus adest nonne nefas est habendo justitiam succumbere posse?... Et si justitia in duello succumbere nequit, nonne de jure acquiritur quod per duellum acquiritur?... stultum enim est valde vires quas Deo comfortat inferiores in pugile suspicari.”—De Monarchia II. 10 (Patetta, Le Ordalie, p. 415).
[711] Joh. Friburgens. Summæ Confessorum Lib. II. Tit. iii. Q. 3-5.
[712] Constit. Sicular. Lib. II. Tit. xxxii. xxxiii.—“Non tam vera probatio quam quædam divinatio ... quæ naturæ non consonans, a jure communi deviat, æquitatis rationibus non consentit.” Cf. Lib. I. Tit. xxi. cap. 2.
[713] Cum viderit innocentes in duello succubuisse, et sontes contra in sua iniustitia nihilominus victoriam obtinuisse. Et ideo in jura imperii scriptum est, ubi duo ex more in duellum procedunt, hoc non pertinet ad imperium.—Jur. Cæsar. P. II. c. 70 (Senckenberg I. 54).
[714] Quilibet sciat imperatorem jussisse ut nemo alterum ad duellum provocet.... Nemo enim unquam fortiores provocari vidit, sed semper debiliores, et fortiores semper triumpharunt.—Ibid. P. IV. cap. 19.
[715] Rudolphi I. Privileg. (Ludewig. Reliq. MSS. T. IV. p. 260).